شاخص حمل کانتینری شانگهای (SCFI) چند هفته است که در مسیر چین به سواحل شرقی آمریکا، نرخ‌های Spot را در محدوده ۹٬۵۰۰ تا بیش از ۱۰٬۰۰۰ دلار برای هر کانتینر ۴۰ فوت نگه داشته است؛ سطحی که از نیمه دوم ۲۰۲۴ تاکنون بی‌سابقه بوده است. اما سؤال مهم‌تر برای واردکننده […]

تا پیش از بحران، بندر جبل‌علی دبی یکی از مهم‌ترین دروازه‌های ورود کالا به ایران بود؛ کالایی که از سراسر دنیا در دبی تخلیه، مجدداً اسناد آن اصلاح و از طریق کشتی‌های کوچک‌تر یا لنج به بنادر ایران منتقل می‌شد. امروز این کریدور عملاً از کار افتاده است و دلیل

در روزهایی که اعمال تحریم‌های تازه آمریکا علیه بخش هوانوردی ایران، گزینه‌های پروازی بین‌المللی را محدودتر کرده، اثر این تحولات فقط به مسافران و قیمت بلیت ختم نمی‌شود. کاهش یا توقف پرواز در مسیرهایی مانند عمان، گرجستان، عراق، قطر، بحرین و کویت، همراه با محدودشدن ظرفیت باقی‌مانده در مسیر ترکیه

مقایسه عملیاتی مسیر دریایی-زمینی مرسین با کریدور ریلی/جاده‌ای قزاقستان–ترکمنستان؛ زمان، هزینه، ریسک و کاربرد مناسب هر مسیر چند ماه است که یک پرسش برای واردکنندگان ایرانی جدی‌تر از همیشه شده: وقتی تنگه هرمز عملاً از فروردین ۱۴۰۵ برای کشتیرانی کانتینری بسته مانده و نرخ‌های کرایه دریایی مسیرهای معمول رکورد شکسته‌اند،

تحلیل عملیاتی زنجیره حمل ترکیبی (دریایی-جاده‌ای/ریلی)، فرآیندها، مرزهای ورودی و ساختار هزینه‌های پیدا و پنهان وقتی مسیرهای سنتی حمل دریایی به بنادر جنوبی ایران با چالش‌های ژئوپلیتیک، رشد حق بیمه جنگی یا کمبود سرویس‌های مستقیم کشتیرانی روبه‌رو می‌شوند، نگاه بازرگانان از خلیج فارس به سمت مدیترانه می‌چرخد. در این میان،

وقتی صحبت از «حمل ترکیبی از مسیر ترکیه» می‌شود، بیشتر بازرگانان ایرانی فقط یک اسم می‌شنوند: مرسین. اما ترکیه شش بندر بین‌المللی دارد، نه یکی. کوجائیلی و آمبارلی در دریای مرمره، نه‌تنها بزرگ‌تر از مرسین هستند، بلکه به بازار وسیع‌تر اروپا هم وصل‌اند. پس چرا وقتی صحبت از واردات به

چند روز پیش، خزانه‌داری آمریکا شرکت S Sistem Lojistik انباردار گمرکی استانبول که پذیرش محموله‌های هوایی چند ایرلاین ایرانی را انجام می‌داد را در فهرست تحریم قرار داد. این خبر بین فورواردرها و بازرگانانی که این روزها به استانبول به‌عنوان مسیر اصلی حمل هوایی وابسته شده‌اند، نگرانی جدی ایجاد کرده.

وقتی از یک بازرگان می‌پرسید «کالای من از کدام مرز از چین به ایران می‌رسد؟»، معمولاً یک جواب ساده انتظار دارد: یک نام، یک مرز، یک مسیر ثابت. اما واقعیت عملیاتی این کریدور، پیچیده‌تر و در عین حال جالب‌تر از این است. کریدور زمینی چین–ایران در واقع از چند گذرگاه

بررسی و مقایسه مسیرهای دریایی، ریلی، زمینی و هوایی از چین به ایران برای سال‌ها، پاسخ به سؤال «بهترین راه حمل کالا از چین به ایران چیست؟» تقریباً ساده بود: حمل دریایی کالا از بنادر چین بارگیری می‌شد، از مسیر اقیانوس هند و خلیج فارس عبور می‌کرد و پس از